PTSD: National Center for PTSD (Polski)

0 Comments

narażenie in Vivo na długotrwałe narażenie podczas pandemii

Lisa Cuccurullo, PsyD, and Jennifer Joyce, PsyD

długotrwałe narażenie (PE;1), jest opartym na dowodach leczeniem PTSD. Podstawowym składnikiem PE jest ekspozycja. Celem ekspozycji jest pomóc pacjentom przezwyciężyć unikanie wspomnień i czynności, które powodują stres związany z urazem. W PE istnieją dwa rodzaje ekspozycji., Podczas ekspozycji wyobrażeniowej pacjenci odtwarzają pamięć traumatyczną. Podczas ekspozycji in vivo pacjenci wykonują czynności, w których stopniowo zbliżają się do wspomnień związanych z traumą, uczuć i sytuacji, które unika się z powodu traumy. Terapeuta i pacjent opracowują hierarchię unikanych działań, które pacjent praktykuje poprzez ekspozycję in vivo między sesjami.,

prowadzenie PE podczas pandemii koronawirusa (covid-19) może wymagać kreatywności w celu zidentyfikowania ekspozycji in vivo, które są znaczące i skuteczne dla pacjentów, a jednocześnie zgodne z „schronieniem na miejscu”, fizycznym dystansowaniem i innymi zaleceniami dotyczącymi bezpieczeństwa. Dobrą wiadomością jest to, że PE jest solidnym leczeniem i może być skuteczne, nawet w tych wyjątkowych okolicznościach.

unikanie i narażenie

podczas pandemii COVID-19 właściwe może być unikanie przez pacjentów pewnych sytuacji, których zwykle unikają z powodu PTSD, takich jak przebywanie w zatłoczonym miejscu., Wielu pacjentów będzie miało również sytuacje, których unikają ze względu na ich PTSD, które są nadal bezpieczne podczas pandemii. Ważne jest, aby szukać zarówno podczas opracowywania hierarchii in vivo.,vides pacjenci możliwość nowego uczenia się, takich jak „i can handle this” I „This situation is not dangerous”

  • ekspozycja Promuje osobiste mistrzostwo
  • trzy kategorie ekspozycji in vivo:

    1. narażenie na sytuacje, czynności, przedmioty, które są unikane, ponieważ są postrzegane jako niebezpieczne
    2. narażenie na sytuacje lub sygnały, które są unikane, ponieważ są przypomnieniem traumy
    3. Aktywacja behawioralna

    przykład:

    tworząc hierarchię In Vivo z pacjentami, ważne jest, aby mówić o funkcji ich unikania., Pacjenci mogą uniknąć tej samej sytuacji z różnych powodów.

  • pacjentka unika sklepu spożywczego, ponieważ czuje się bezbronna i niewygodna w tłumie.
  • pacjentka druga unika sklepu spożywczego, ponieważ zapach kwiatów, gdy wchodzi do sklepu, przypomina jej o jej traumie.
  • W powyższych przykładach hierarchia in vivo każdego pacjenta może wyglądać zupełnie inaczej, nawet jeśli sytuacja, której unikają (pójście do sklepu) jest taka sama.,

    przydziały In Vivo podczas COVID-19

    Poniżej przedstawiono przykłady przydziałów in vivo, które mogą być zgodne z ograniczeniami COVID-19. Nie jest to wyczerpująca lista, ale ma na celu pomóc terapeutów być kreatywnym w planowaniu ćwiczeń in vivo.

    eksperci z programu konsultacji PTSD są dostępni, aby porozmawiać z terapeutami o tym, w jaki sposób mogą dostosować te sugestie do konkretnego weterana pacjenta. Można się z nami skontaktować pod adresem [email protected],gov lub 866-948-7880

    poniższe nagłówki są kategoriami unikania. Pod każdym nagłówkiem znajdują się przykłady ćwiczeń in vivo, które mogą działać dobrze w ramach ograniczeń związanych z pandemią.

    narażenie na sytuacje, czynności, przedmioty, których się unika, ponieważ są postrzegane jako niebezpieczne.,t be able to be heard

  • zamknij oczy podczas słuchania muzyki
  • idź na spacer zachowując dystansowanie społeczne
  • Jazda

    • usiądź w samochodzie na podjeździe lub ulicy
    • usiądź w samochodzie z silnikiem na zewnątrz
    • Jedź sam w jednej okolicy
    • Jedź sam w nieznanej okolicy
    • Jedź w korku: w pobliżu szpitali jest zazwyczaj Ruch uliczny lub miejsc badań medycznych
    • jeździć jako pasażer, podczas gdy mieszkaniec prowadzi

    narażenie na sytuacje lub wskazówki, które są unikane, ponieważ są przypomnienia urazu.,

    przestrzenie zamknięte (można modyfikować za pomocą oświetlenia, otwierania drzwi, pory dnia itp.)

    • siedzieć w najmniejszym obszarze w przestrzeni życiowej (np.,s popularne w czasie traumy
    • oglądaj film lub serial, który ma scenę, która przypomina traumę
    • oglądaj film lub serial, który ma postać lub aktora, który przypomina osobę związaną z traumą

    zapach

    • spędzaj czas w pokoju z przypomnieniem o zapachu
    • Zachowaj przypomnienie o zapachu na kolanach
    • Dźwięki

    • mają dźwięki które przypominają o traumie grającej w pokoju
    • użyj słuchawek, aby słuchać dźwięków przypominających

    odzież

    • bądź w pokoju z ubraniami, które są przypomnieniem o traumie (np.,B.,ovie
    • Posłuchaj komedii
    • zaangażuj się w ulubione hobby
    • zadzwoń do przyjaciela lub członka rodziny
    • Czat wideo z grupą
    • Połącz się z grupą religijną lub inną społecznością za pomocą spotkania wideo
    • przejedź się, aby przywitać się z ukochaną osobą
    • przeczytaj książkę lub czasopismo
    • ćwiczenia
    • Ogród
    • weź kąpiel
    • ugotuj posiłek
    • napisz listę wdzięczności
    • weź udział w zajęciach online

    zachowania bezpieczeństwa

    zachowania bezpieczeństwa uniemożliwiają pacjentom nauczenie się, że mogą skutecznie tolerować unikane sytuacje., Terapeuci mogą być już zaznajomieni z zachowaniami dotyczącymi bezpieczeństwa swoich pacjentów, ale w świetle pandemii mogą pojawić się nowe. Niektóre zachowania bezpieczeństwa, o które terapeuci mogą chcieć zapytać, są wymienione poniżej:

    • oświetlenie w domu: czy światła są stale włączone lub wyłączone?
    • broń w domu: gdzie są przechowywane? Można je zamknąć?
    • monitorowanie zachowań: czy stale siedzisz w określonych miejscach, aby monitorować drzwi, okna lub inne części domu?
    • drzwi: czy drzwi do pokoju są stale otwarte czy zamknięte? Jeśli tak, to dlaczego?,
    • głośność: czy telewizor lub muzyka zawsze zachowują określoną głośność? Jeśli tak, to dlaczego?
    • ubrania: czy są jakieś ubrania lub buty, które zawsze są noszone w domu? Jeśli tak, to dlaczego?
    • zwierzęta domowe: czy istnieją sposoby ich ochrony? Jeśli tak, to w jaki sposób? Czy istnieją sposoby, w jakie są one wykorzystywane jako mechanizm samookojenia? Jeśli tak, to w jaki sposób?

    życie w duchu leczenia

    rutyna pacjenta może być inna podczas pandemii., Pacjenci mogą mieć więcej, lub mniej, czas dla In vivo przydziałów ekspozycji, może trzeba zrobić pracę domową w innym czasie niż wcześniej, lub może trzeba przemyśleć, kiedy i jak robią przydziałów ze względu na kwestie prywatności.

    ważne jest, aby współpracować z pacjentami i być kreatywnym i elastycznym, aby pomóc pacjentowi znaleźć rozwiązania. Oprócz zadań in vivo, terapeuci mogą chcieć poprosić pacjentów, aby nadal angażować się w zachowania, które są w duchu leczenia., Mogą to być działania, które wspierają ich cele leczenia, ale mogą nie zająć tyle czasu, co ekspozycja lub nie mogą być powtarzane lub są trudne do powtórzenia. Te zadania mogą obejmować:

    • zadzwoń do obsługi klienta
    • pracuj nad zadaniem domowym
    • poproś o pomoc w zadaniu
    • pomóż komuś z zadaniem lub celem
    • skontaktuj się z ukochaną osobą przez telefon lub czat wideo
    • Dołącz do grupy mediów społecznościowych
    • Zainicjuj uścisk z ukochaną osobą
    • zrób posiłek dla siebie lub ukochanej osoby
    • dowiedz się czegoś nowe
    • zjedz posiłek z ukochaną osobą


    Dodaj komentarz

    Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *